Majsor (mysore) to jedna z metod nauczania sekwencji Ashtanga Vinyasa. Sposób praktyki dopasowany jest indywidualnie do każdej osoby. Wskazówki nauczyciela zależą od stopnia zaawansowania ucznia. Jeśli nie wiesz nic o tej formie jogi – poznasz ją od podstaw. Jeśli masz już pewne doświadczenie – rozwiniesz swoją praktykę.

Sekwencje asan opieramy na tzw. Seriach asztangajogi. Zaczynamy od Pierwszej Serii (“Yoga Chikitsa” – terapia jogą). Gdy ta zostaje opanowana, idziemy dalej – do Drugiej Serii. Każdy uczeń ma odpowiednią dla siebie długość sekwencji. Rozpoczyna w momencie, kiedy jest gotowy i ćwiczy we własnym tempie. Warto przeznaczyć na praktykę przynajmniej godzinę (włączając ok. 10 minut końcowego relaksu).

Majsor to najskuteczniejsza metoda nauczania asztangi. Jest bezpieczna (ćwiczymy na miarę swoich możliwości) i progresywna (pozwala na stały rozwój – kiedy jakiś aspekt zostaje przepracowany, pojawia się kolejny o wyższym stopniu trudności). Doskonale przygotowuje do praktyki własnej.

Nazwa wywodzi się od nazwy miasta Majsur leżącego w południowych Indiach. Tam na początku XX wieku nauczał T. Krishnamacharya – protoplasta dzisiejszej formy asztangajogi, po nim jego uczeń Śri K. Pattabhi Jois (Gurudżi), a obecnie czyni to wnuk Gurudżiego, Sharath Rangaswamy.

Jeśli podoba Ci się sposób, w jaki prowadzę zajęcia, lub chcesz dopiero sprawdzić, czy Ci się podoba, zajrzyj do któregoś z wymienionych poniżej miejsc:

Love & Kisses